Keynote Notenboom: Sponsor, laat de ROI los en investeer in idee, passie of missie!

Klimaatactiviste en journaliste Bernice Notenboom is keynote op het komende Sponsorcongres op 26 september in Muiden. Haar expedities en lezingen staan altijd in het teken van klimaatverandering, bewustwording en verandering. Notenboom gaat op extreme expedities om het veranderende klimaat een gezicht te geven zoals ze heeft gedaan op de Noord- en Zuidpool, Groenlandse ijskap, Mount Everest, in Siberië en Afrika. Op het Sponsorcongres komt zij uitvoerig vertellen over haar missie, de expedities, de sponsoring en de noodzaak van duurzaamheid. We belden met haar in Canada waar ze momenteel druk bezig is met het schrijven van haar volgende boek.

Om maar met de deur in huis te vallen: kan sponsoring het Poolijs redden?
‘Het noordpoolijs is niet meer te redden, maar we kunnen wel met sponsoring de wetenschap ondersteunen om sneller tot resultaten te komen en beter te begrijpen wat de impact voor ons klimaat zal zijn als het ijs volledig weg is. Met een infuus aan financiële middelen kunnen wetenschappers nieuw onderzoek verrichten dat nu te kostbaar is via de traditionele kanalen. Waarom zou je als sponsor niet baanbrekend onderzoek willen steunen? Vooral als je er zelf een media event van kan maken. Sponsoring is ook goed voor de communicatie over klimaatverandering. Wetenschappers zelf zijn niet zo bedreven in het naar buiten dragen van de boodschap. Dus hier liggen kansen.  Hoe meer we over de problematiek van klimaatverandering weten des te sneller kunnen we handelen.’

Je maakt gebruik van zoals je zelf zegt: impact sponsoring. Kun je dat toelichten?
‘In mijn projecten zoek in allianties met partijen die voor dezelfde doelen staan. Sponsors moeten niet denken in hoeveel clicks ze terugzien per geïnvesteerde euro, maar eerder in termen als: hoe kan ik bijdragen aan dit project en het doel verwezenlijkt zien worden? Sponsoring met de gedachte om naamsbekendheid te krijgen of een hogere verkoop van een product is een ouderwetse gedachte. Het is beter voor de sponsor om het return on investment los te laten en te willen investeren in het idee, missie of passie van het project, zonder waarde te hechten aan de uitkomst. Die komt namelijk vanzelf wel als het project geloofwaardig is. Waar impact sponsoring dan helpt is dat de sponsor zich ook hard maakt voor het issue. Door te helpen met advertenties of acties opzetten in hun netwerk, het project een extra push te geven door er volledig achter te staan waardoor de doelen een en hetzelfde zijn.’

Hoe kijk je überhaupt naar het fenomeen sponsoring? Is het een noodzakelijk kwaad of een zegen?
‘Ik opereer in de poolgebieden en dat kost gewoon enorm veel geld. Alles heeft een hoog prijskaartje dus ik ben op zoek naar kwaliteit sponsors. Beter een of twee die samen het project dekken dan 50 kleintjes. Ik ben niet vies van sponsoring, maar ik verkoop niet mijn ziel ter wille van het geld. Dat heeft ook geen zin. Je staat als sponsor achter wat ik doe of niet, het is geen grijs terrein. Ik zie een enorm tekort aan leiders in onze nieuwe duurzame wereld. De mannen die lef hebben en durven. Dit gebrek komt  voort uit onzekerheid en niet af willen stappen van het gangbare. Dus ieder jaar krijgen dezelfde partijen hetzelfde potje sponsorgeld want niemand wil zijn nek uitsteken en de eerste zijn. Als dit wel gebeurt dan krijg je uiteraard veel kritiek want hoge bomen vangen veel wind. In mijn optiek hebben we veel meer van dit soort leiders nodig om een andere meaningful invulling te creëren.’

Je hebt al veel support. Wie zou je nog graag als sponsor erbij hebben? Waarom?
‘Sponsoring is projectmatig en vaak eenmalig. Ik zou dolblij zijn met structurele sponsoring want dat zou een hoop tijd schelen met op deuren kloppen. Ik ben bijvoorbeeld nu een mooie bioscoopfilm aan het maken over de noordpool waarbij we een scene willen filmen in de poolnacht ergens in januari in Alaska. Compleet met camera’s en duikers onder het ijs om de stilte en tegelijkertijd de productiviteit van het arctische gebied in kaart te brengen en de focus te leggen op de meest kleine microscopische beestjes zoals kril. Dit is megaduur, gevaarlijk  en uitdagend om te doen met temperaturen van 50 graden onder nul. Maar er zijn vast wel bedrijven of individuen die zoiets interessant vinden en hun naam straks als sponsor op het witte doek willen terugzien.’

Er zijn genoeg sceptici die jouw werk en aanpak kritisch volgen en soms ook veroordelen. Welke boodschap heb je voor hen?
‘Ik hou me niet zo bezig met de kritiek. We weten allemaal dat het niet uitmaakt hoe goed we ook geïnformeerd zijn. We zijn nog steeds niet gealarmeerd. We hebben een plaatsvervangende klimaatbezorgdheid en we zijn niet in staat de schaal hiervan te snappen. Dus kritiek is een vorm van ontkenning, voortkomend uit angst. Als je slim bent, verander je het businessmodel en wordt duurzaamheid je hoogste kernwaarde. Door onze reis met de CEO’s dit voorjaar werd de politiek op het matje geroepen en zie je nu ook ongeduld bij het bedrijfsleven. De kracht van de trip is dat ze 3 dagen zonder mobieltje en met impuls van wetenschap en omgeving met elkaar 24/7 in gesprek konden gaan. De kruisbestuivingen die er uit voortkwamen zijn goud en niet te evenaren met een sessie op de hei.’

Dit is een artikel van MarketingTribune